Yitirilmiş bir oyunun bilinen sonu bu; oyna, yitir ve yitirdiğinle kal.
“Her gün bu komedi, ne anlamı var sanki?”, “Alışkanlık. Güçlü bir acıma duygusuyla da açıklayabiliriz.”
Nerede ve ne zamanda oldukları bilinmeyen, bir evin içinde tıkılı kalmış dört insan ve sürekli bekleten, bıktıran sebepsiz bir döngü. Sevmeyenlerin birbirine muhtaç yaşadığı; kaosun ve ölümü beklemenin hayatın bir parçası olduğu dünyada ölmek bilmeyen bir diktatörlük ve altındakiler.
Samuel Beckett’ın yine anlamsızlığı derin anlamlarla ele aldığı, insanın varoluşsal çıkmazı ve yaşamın anlamsız döngüsünü gözler önüne serdiği oyunu ‘Oyun Sonu’ Özü Oda yorumuyla karşınızda!
Oyunun Kadrosu
Yazan: Samuel Beckett
Çeviren: Genco Erkal
Yöneten: Umut Tellioğlu
Dekor: Elif Sokullu
Kostüm: Betül Bozkurt, Rüesa Ebrar Kalem, Zeynep Duru Karakılıç
Dramaturg: Sude Altıok
Işık: Betül Bozkurt
Müzik: Ayşe Elif Kaya
Sahne Amiri: Berkay Eroğlu-Buğra Al
Makyaj Tasarım ve Uygulama: Hacer Betül Süslü
Işık Tasarımı: Mehmet Ay
Afiş ve Görsel Tasarım: Utku Şahin
Fotoğraf/Video: Yiğitcan Tumri
Oyuncular: Ali Yahya Fıçıcı, Berkay Eroğlu, Eray Arıkan, Fatma Nur Salman
