ÖZEL SAİNT BENOİT FRANSIZ LİSESİ (MARTI)

Çehov’un dünyasında büyük kırılmalar çoğu zaman büyük olaylarla değil, küçük ve görünmez etkilerle başlar. Eksik bırakılmış bir cümle, ertelenmiş bir cesaret, söylenemeyen bir his… Hayatımıza sızan bu küçük şeyler zamanla ilişkilerimizi, seçimlerimizi ve kim olduğumuzu dönüştürür.

Bu oyunda özellikle kadınların hikâyelerine kulak vermek istedim. Çünkü Arkadina ve Nina, birbirinden çok farklı görünen ama aslında birbirine yaklaşan iki kadının hikâyelerini anlatır bize.

Arkadina’nın sahnede ve hayatta ayakta kalma çabası, yalnızca bir oyuncunun değil; görünür kalmaya çalışan bir kadının direncidir. Nina ise başlangıçta hayallerinin peşinden koşan, duyulmak ve var olmak isteyen genç bir kadındır. Ama oyun ilerledikçe, farkında olmadan Arkadina’ya yaklaşmaya başlar. Hayatın içinden geçtikçe onun yalnızlığını, gücünü ve kendini koruma biçimini anlamaya başlarız.

Belki de Nina’nın dönüşümü tam olarak burada başlar. Kırılarak, kaybederek ve yeniden ayağa kalkarak… Oyunun sonunda geriye yalnızca hayal kırıklığı değil, hayattan korkmamayı öğrenmiş bir kadın kalır.

Belki de Martı, en çok yanlış insanlara anlatılmış iç seslerin oyunudur.

Bizi gerçekten anlayacak insanları her zaman seçemeyiz. Bazen en çok duyulmak istediğimiz yerde sessiz kalırız. Anlaşılmanın ve anlaşmanın her şeyden önce gelmesi gerekirken, çoğu zaman birbirimizin yanından geçip gideriz.

Bu sahnelemede, karakterlerin büyük trajedilerinden çok onları hazırlayan küçük sarsıntılara bakıyorum. Çünkü hayat da çoğu zaman böyle değişir: bir anda değil, yavaş yavaş.

Bazılarımız aynı kalmaya direnir, bazılarımız değişerek ayakta kalır. Ama herkes, kendi seçiminin ve duyulmamış

yanlarının ağırlığını taşır.

Ve belki hepimiz biraz martıyız:

Kendi sesini duyurmaya çalışan.